VEE VEDA ZAMANI GALAKSİ.

 Vee veda zamanı. Vedalar her zaman hüzünlüdür. Onunla yollarımız ilk olarak çalışmış olduğum hastanede çakışmıştı. 16.01.2017 günü nöbete gittiğimde daha birkaç aylık bebekti ve orada karşılaşmıştık. Hastane çalışanlarından birisi onu sahiplenmek için bir rehabilitasyon merkezinden (rehabilitasyon merkezinde doğduğu ve annesini orada kaybettiği için) almış, bir gece evinde misafir etmiş ama evindeki kedisi yüzünden bu sahiplenme kısa sürmüştü. Evdeki kedisi yeni bir arkadaşın gelmesinden rahatsız olmuştu sanırım. Onu aldığı yere teslim edeceğini söylediğinde, beni sahiplenmek istermisin dercesine gözlerimin içine bakıyor sessiz sessiz miyavlıyordu. O an onu evimizin bir üyesi olarak almanın çok güzel bir fikir olduğunu düşündüm. Zaten eşim ve çocuklarım da çok istiyorlardı. Sabah nöbet çıkışı birlikte eve geldik. Minik minik adımlarla evi tanımaya çalışıyordu. Hepimiz çok mutlu olmuştuk. Evimize çok farklı bir renk, hava, enerji, soluk katmıştı. Birlikte beş yıla yakın bir zaman geçirdik. Üzüldük, sevindik, ağladık, güldük, gezdik, dolaştık, yattık, kalktık, oynadık vs. Beş kişilik bir aile olmuştuk. Ona Galaksi ismini koymuştuk. İyi ki bizim ailemizin bir üyesi oldun Galaksi. ❤️

On gün öncesine kadar herşey çok güzel ve yolunda gidiyordu. İlk olarak biraz keyfi kaçmış az yemek yemeye ve su içmeye başlamıştı. Bu arada mamasını değiştirdiğimiz için bundan kaynaklanabileceğini düşündük. Aşılarını da bir süre aksatmıştık. Bundan da kanaklanabileceğini düşünerek önce aşılarını tamamlattık. Birkaç gün gözlemledikten sonra durumunun düzelmediğini gördük ve bir veterinere götürdük. Muayenesini yaptı ve  bir ağrı kesici iğne yaparak, bir gün sonra uyutarak muayene yapıp değelendireceğini, elde ettiği sonuçlara göre ne yapacağını planlayacağını söyleyerek  bizi eve gönderdi. Bir gün sonra durumu yine aynıydı. Bu arada başka bir veterinerle görüşüp ne yapılabileceğini sorduk. Bir parazit ilacı vererek sıvı vermemiz gerektiğini söyledi. Hapı ikiye bölerek ağzından enjektörle su vererek yutturduk. Bu süreçte susuz kalmaması için enjektörle su veriyorduk.  İşyerinden bir arkadaşın tavsiyesi üzerine bugün başka bir veterinere daha götürecektir. Sabah 07:00 gibi bir defa daha kustu. Hemen en yakınımızdaki bir veterinere götürdük. Ağrısı vardı ve huzursuzdu. Veteriner muayenesini yapıp röntgenini çekti. Röntgenini çekerken ön patilerinden tutmam için yardım istedi. Tuttum. Bu tutuş ona son dokunuşum olacaktı. Patileri soğuktu. Huzursuz ve nefes alışları sıklaşmıştı. Galaksinin durumunun iyi olmadığını yoğun bakıma alınması gerektiğini söyledi. Kapının önünde bekliyorduk. Zaman geçmiyor sanki dakikalar bize inat ilerlemiyordu. Bir ara yoğun bakımın kapısı açıldı veteriner geldi ve durumu kötü entübe edeceğim diyerek tekrar içeri girdi. Yaklaşık on dakika sonra kapı tekrar açıldı ve veteriner yanıma yavaşça yaklaştı. Kalbi durdu kalp masajı ile geri döndürdüm ama solunumu gitti dedi ve kaybettik. 😢 Kendimi tutamadım, tutmadım da. Son veda için beş dakika sonra hazır olur görürsünüz dedi. Beş dakika sonra hazırdı. Beyaz bir örtüye sarılmış, başı açık son veda için bize bakıyordu ama bu defa bizi görmüyordu.😢

Bize çok şey öğrettin Galaksi. Hayatımıza çok anlam kattın. Senin sayende sevmenin ve sevilmenin ne demek olduğunu daha iyi anladık. Sen bizi hiç üzmedin Galaksi. Biz seni çok sevdik. İnanıyorum ki sen de bizi sevdin. Birlikte güzel bir beş yıla yakın zaman geçirdik. İlk olarak hastanede kesişen yollarımız bir vetenerde ayrıldı. Eminim ki bir yerlerde yollarımız yine kesişecek Galaksi.

Vee veda zamanı. Onu, Şahin Tepesinde yüksek bir yerde bulunan üç çam ağacının altına yatırdık. Huzur içinde uyu. Hoşça kal Galaksi. ❤️     09.10.2021

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

KOŞUYORUM

Dosdoğru Olmak.

Evlilik Sezonu