Yaşanmışlık

Eflatun'a iki soru sormuşlar. Birincisi; "İnsanoğlunun sizi en çok şaşırtan davranışları nedir? Eflatun tek tek sıralamış; - Çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler. Ne var ki büyüdüklerinde çocukluklarını özlerler... - Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler. Ama sağlıklarını geri almak için de kazandıklarını öderler... - Yarından endişe ederken bugünü unuturlar. Dolayısıyla ne bugünü, ne de yarını yaşarlar... - Hiç ölmeyecek gibi yaşarlar. Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler... Sıra gelmiş ikinci soruya; "Peki sen ne öneriyorsun?" Efaltun yine sıralamış; - Kimseye kendinizi SEVDİRMEYE kalkmayın! Yapılması gereken tek şey, sadece kendinizi SEVİLMEYE bırakmaktır. - Önemli olan;hayatta "en çok şeye sahip olmak" değil, "en az şeye ihtiyaç duymaktır." Mutluluğu, sevgiyi, iyi ve güzel bir hayatı "çok"larda, dışarıda, duyguların ötesinde aradığımız şu çağda, MÖ 427 - 347 yılları arasında yaşamış Antik/Klasik Yunan filoz...

Nasıl ve ne zaman öleceğimize biz karar veremeyiz.Ama nasıl yaşayacağımızı kendimiz belirleriz.  Üniversitenin birinde derse giren profesör,bir tahta kutusunun içerisine fare koyar ve kutuyu kapatır.3 gün sonra tekrar derse girdiğinde kutuyu açar ve fare ölmüştür.Kutunun dört bir tarafında fare tarafından kemirilmiş yüzlerce çentik vardır.Profesör kutuyu tüm öğrencilerine göstererek farenin niçin öldüğünü sorar? Öğrencilerin bir kısmı açlıktan,bir kısmı susuzluktan,diğerleri de havasızlıktan öldüğünü söyler.Profesör öğrencilerine bilemediniz,bu fare kararsızlıktan öldü der.Bakın bu fare kutudan çıkabilmek için bir tarafı kemirmeye başlamış,daha sonra umudunu kaybetmiş diğer  tarafı kemirmeye başlamış,yüzlerce yere çentik atarak enerjisini kaybetmiş ve ölmüştür.Eğer bu fare kutudan çıkmak için enerjisini kutunun bir köşesini kemirmeye harcasaydı kutuyu delecek ve kurtulacaktı der. Kararsızlık öldürür. Yaptığımız her işte,her girişimde,her düşüncede kararlı olmak zorundayız....

Vicdan, kişinin kendi ahlaki değerleri ile yapmış olduğu ya da yapmak istediklerini sorgulayan bir kişilik özelliğidir, bir iç sestir. Aynı zamanda adalet duygusudur. Nasıl ki adalet ile zulüm bir arada bulunamaz ise vicdanın olmadığı yerde merhamet de olamaz.      Yaşamımızın içerisinde  karşılaştığımız olaylarda, üzülmekle kalmayıp yardım etmeye başladığımız zaman merhamet eylemini harekete geçirmiş oluruz.Vicdanımız sessiz sedasız içimizde kaldığı sürece hiçbir anlam ifade etmez. Merhamet ve vicdanın olduğu her yerde başta sevgi ve saygı, barış ve kardeşlik olur. İnsan olmanın temel değerlerinden biri olan vicdan ve merhamet insanı geliştirir, olgunlaştırır, hayata daha geniş pencerelerden bakmasını ve düşünmeyi sağlar. Düşünen kişi sorgular, sorgulayan kişi doğruyu bulur.      Yaptığımız her işte, davranış ve hareketlerimizde, yaşantımızda ve ilişkilerimizde vicdanımıza soralım. Vicdanı rahatlatmak zordur. Biz kolay olanı yapalım. Vicdanımızın se...